De Afrikaanse Wilde Hond

De Afrikaanse wilde hond is een bedreigde diersoort, met slechts vier overgebleven populaties in Afrika, waaronder Kruger. Hun overleving is afhankelijk van het peloton. Een wilde hond op zichzelf is niet zo’n bedreiging voor andere dieren, maar een roedel is een ander verhaal.

Wilde honden hebben de meest gestructureerde sociale orde van de carnivoren en leven in roedels geleid door een dominante man en vrouw. Alle andere leden van het peloton spelen een ondergeschikte rol ten opzichte van het alfapaar.
Wilde honden hebben de neiging om gebieden te verlaten die worden gedomineerd door leeuwen en hyena. Er zijn naar schatting 450 – 500 wilde honden in Kruger, dus het is een kwestie van geluk ze te zien. Ze kunnen over lange afstanden zwerven – tot 250 vierkante kilometer – en kunnen in één dag meer dan 50 km afleggen op zoek naar voedsel.

Ze worden meestal gezien in de Chobe, Moremi en sommige in Central Kalahari Game Reserve en de Kgalagadi.

Wilde honden zijn meesters in de collectieve jachtbenadering. Een jacht begint bij zonsopgang of zonsondergang wanneer de honden een uitgebreide begroetingsceremonie houden, snuiven en likken elkaar, kwispelen en hardop twitteren.
Ze maken een scala aan klapperende geluiden en hebben een onderscheidende groeten over lange afstand – een scherpe Hoo – die tot vier kilometer afstand te horen is. Tijdens de jacht zelf zwijgen ze echter. Af en toe jagen ze op volle maan.

Wilde honden zullen door de bush waaien op zoek naar een kudde antilopen. Vaker wel dan niet, dit zal impala zijn. Zodra ze een kudde hebben gevonden, wordt het meest kwetsbare lid uitgekozen – meestal een vrouwelijke en jonge antilope.
Een ondergeschikte mannelijke wilde hond begint meestal met de jacht door te proberen het dier te isoleren van de rest van de kudde. Zodra het doelwit is geïdentificeerd en gescheiden, neemt de alpha-man de leiding van de jacht over en begint de dodelijke duurrace.

Wilde honden zijn jagers met een groot uithoudingsvermogen, in staat om een ​​tempo van 40 km / u te handhaven over een afstand van vijf kilometer en dit te verhogen tot bursts van meer dan 60 km / u voor korte afstanden. Het peloton splitst zich tijdens de jacht, waarbij sommige honden de vluchtende prooi in een cirkel naar de anderen proberen te drijven.
Als dit niet lukt, zetten ze vastberaden door, nemen het in relais over om het tempo te verhogen, knijpen en scheuren naar het vluchtende slachtoffer telkens wanneer het vertraagt. Ze lopen hun steengroeve letterlijk uitput. Zodra het dier instort, beginnen de honden onmiddellijk te voeden, zelfs voordat hun prooi is gestorven aan bloedverlies.

In tegenstelling tot hyena, die luidruchtig en chaotisch feestvieren, zijn wilde honden ingetogen en ordelijk bij het doden. De jonge voer eerst, gevolgd door de ondergeschikte mannen en vrouwen, met het alfa-paar eten op elk gewenst moment. Elke hond wacht op zijn beurt, en als er niet genoeg voedsel is om rond te gaan, begint de jacht opnieuw.
Ondergeschikte vrouwtjes ondersteunen zogende wilde hond vrouwtjes die in het hol blijven. Ze vullen zichzelf met voedsel en gaan dan terug naar de studeerkamer om de overblijfselen voor de moeder en haar jongen te laten opruimen.

De gemiddelde nestgrootte voor de wilde hond is tussen de vier en acht puppy’s. Ze zogen de eerste drie maanden van hun leven voordat ze leren jagen.
Wilde honden jagen elke dag omdat ze meer vlees nodig hebben in verhouding tot hun grootte dan leeuwen. Tachtig procent van hun dieet bestaat uit impala, maar ze vallen ook groter wild aan, waaronder wildebeesten, kudu’s, waterbokken, rietbokken en soms zebra’s.
Wilde honden worden vaak met afschuw door mensen beschouwd vanwege hun schijnbaar wrede jachttechnieken – de dood komt niet snel bij het slachtoffer, dat eerst uitgeput raakt en vervolgens sterft aan een verlies van bloed terwijl het wordt verslonden.

Tekst met dank aan de Kruger Park-website met de link aan het begin van het artikel kun je hun website bezoeken.